1 jaar later #geertopweg

1 jaar later #geertopweg

Vrijdag 21 april 2017, die dag zal altijd in mijn geheugen gegrift blijven. Het was nog warm in Saint-Jean-Pied-de-Port toen ik met de bus rond kwart voor acht aankwam in het station. Het weer zoals we vandaag in België kennen.

Vlug even wat drankvoorraad in een klein winkeltje kopen om na mijn eerste stempel in het pelgrimskantoortje al om acht uur s’avonds nog de tocht aan te vangen.

Blijkbaar een uitzondering want geen enkel pelgrim zie ik dit toen nadoen. Vol van vreugde begeef ik mij op pad. Ik was zo gelukkig dat ik mijn droom kon waarmaken en daarbij was het nog zo een mooi weer , dubbel genieten was dit.

CaminoFrances dag 01 2017-04-21 147

De eerste kilometers van mijn camino Frances

CaminoFrances dag 01 2017-04-21 140.JPG

Een eerste kennismaking met de Vlaming Sten uit Burcht, die ik later nog 2 maal zou ontmoeten tijdens mijn tocht deed me al vermoeden dat deze camino toch wat ontmoetingen zou opleveren. De fluitende vogels, het versgemaaide gras, de balkende ezels en de ondergaande zon over de Pyreneeën lieten me vliegen over de stijle asfaltweg die aan een Muur van Hoei deed denken. Het was wel geen Waalse pijl dat ik moest volgen maar een Franse pijl die me bracht naar mijn eerste slaapplaats.

CaminoFrances dag 01 2017-04-21 220

Het mooie verhaal van de brief van Grootmeester Eddy Lafaut die op mijn bed lag kan je lezen in het Verslag van vrijdag 21 april 2017.

Die brief koester ik nog altijd. Precies vandaag begeleiden we Ere-Grootmeester Rudy Raes naar zijn laatste rustplaats. Al meer dan 30 jaar ken ik Rudy van toen ik als nog geen 18-jarige een eerste maal deelnam aan de Koning Ezel verkiezing in 1985. Later als Koning Ezel Geert I in 1989 leerde ik Rudy en de Orde van de Ezel beter kennen. Ik herinner me nog goed op 13 januari 1991 dat ik als Koning Ezel Geert I, als stormfuselier gelegerd in Leopoldsburg, de Orde eens wou beetnemen met de melding dat ik op 16 januari 1991 wanneer de tweede Golfoorlog ‘Dessert Storm’ zou uitbreken volgens de VS in Irak, ook daar zou moeten gaan strijden en dat het misschien wel de laatste keer was dat ik in Kuurne aanwezig was. De sfeer was er één van een begrafenisstemming toen Rudy, die op de hoogte was van mijn leugen, naar mij kwam terwijl ik terug mijn legeruniform inruilde voor mijn Koning-Ezel-kostuum. Geert, Ja Manneke, ik zal het niet gaan zeggen dat het een grap was, jij moogt dat doen.

En ik naar boven in de groene boomgaard terwijl er al tranen gevloeid waren, sorry members en echtgenoten, het was maar een leugentje hoor.

Ik moet niet gaan strijden … Als men kon werd ik toen ter plaatse bekogeld met alles die op hun tafel stond. Het verhaal kreeg nog een staartje maar dat vertel ik later nog wel eens. Rudy werd mijn voorzitter van het feestcomité. Geert, zou je het niet zien zitten om in het feestcomité te komen, wat ik deed.

Bij de eerste ezelspromenade werd ik parcoursverantwoordelijke en later financieel verantwoordelijke, het was ook Rudy die vroeg om penningmeester te worden in 1996. Eerst hield ik de boot af en met een tussenjaar met Bert Demeulemeester ben ik sindsdien al 22 jaar penningmeester van het Gemeentelijk feestcomité.

Later werd ik door Christiane aangesproken of ik geen vormselcatechese wou geven, waarom niet en sedert 1997 werden we catechisten samen met Christiane en Rudy.

In 2005 werd ik opgenomen in de Orde van de Ezel en was Rudy Grootmeester. Ik herinner me nog altijd dat we gezeten op het Zomers terras van Rudy in de Brugsesteenweg een brainstorming hielden met een vijftal members rond iets nieuws.

Daar werd de confrérie van het Ezelskruiske geboren, gestart in 2008 onder leiding van wijlen President Luc Leleu en waar ik tot heden secretaris ben. Altijd was hij bereid voor een goed gesprek met een kwinkslag, maar altijd motiverend om het beste uit iemand te halen en zichzelf te overtreffen.

Rudy , vandaag, zal ik nog een laatste keer naast jou staan.

En hoop ik jouw familie een steun te kunnen bieden.

Buen camino …Goeie vaart … waarheen dan ook.

I.A. In Amore , In Liefde.

Deze ezelbalk-woorden gebruikte ik altijd om mijn blogpost vorig jaar af te sluiten.

God, De bezieler van deze mooie woorden I.A. is nu aan U toevertrouwd.

dsc01089

Advertenties

Een Reactie op “1 jaar later #geertopweg

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s