Het camino-gevoel

Vandaag (klinkertocht)  en gisteren (herdenking Leieslag) was ik aanwezig op activiteiten in mijn hometown of hopetown Kuurne. Overal werd ik aangesproken over mijn camino, kreeg ik felicitaties en vooral het feit dat de mensen mijn blog missen, raakt mij het meest. Er werd uitgekeken naar een nieuw bericht, is er al nieuws, welke vrouw heeft hij nu weer ontmoet, wat heeft hij nu weer verloren. Mijn verhaal werd jullie verhaal zonder dat ik het besefte.

Vanmorgen was ik rond 5u wakker , dus tijd genoeg om weer aan het bakken te gaan, lang geleden dat ik nog eens klaaskoeken gebakken had, al is het zomer.

Tegen het ontbijt van mijn vrouwen zouden er dus verse klaaskoeken zijn. Mieke was ook al vroeger dan normaal op en moest nog even wachten tot de oven met ‘Ping Ping’ het einde van de baktijd aangaf.

Intussen werden de 3 SD kaartjes met mijn foto’s overgebracht naar een computer zodat ik nu al een backup heb. 12.000 foto’s of een gemiddelde van 400 foto’s per dag maken een mijn harde schijf 45 GB kleiner. Direct komen de herinneringen boven. Maar dat kan wachten want de klinkertocht van de lokale kwb afdeling staat deze morgen op het programma.

Samen met Mieke kiezen we voor de 12 km en om 8u20 zijn we al op pad. Het parcours is het tegenovergestelde van mijn vroegere loopparcours. Terug gele pijlen volgen, kom je hier om af te kicken werd al vlug gevraagd.

 

Langs mijn roots, het Heulebeekdomein, de Groene Long, terug naar de Kubox, met een lusje door Sint-Pieter en stukje Bavikhove terug via Spijker naar Kubox. Het tempo van Mieke verschilde wat maar we moeten ons aan elkaar aanpassen. Mijn  fototoestel liet ik bewust thuis.

Met een tussenstop bij Schoonbroer en schoonzus voor een potje koffie kwamen we in de Molenwijk in contact met Daniël uit Oostrozebeke. Toen Mieke en ik tegen elkaar aan het praten waren, hadden we geen goeie dag tegen hem gezegd bij het inhalen van hem. Dat viel niet in goede aarde bij Daniël. Ik veronschuldigde mij.

Het camino gevoel bij mij kwam boven en we begonnen tijdens het wandelen een gesprek, in een korte tijd ging het over geloof, bedevaart, post, lesgeven, meesters, families, speeker zijn  op koersen, danken van mensen, over het mens zijn, baronnen, verpleging, ziekenhuis, hoe betalen op een parking op een ziekenhuis, cafébezoek, content zijn met wat je  hebt. Ook hier kan je het camino gevoel ervaren als je er voor open staat.

We konden evengoed ‘foert’ gezegd hebben en onze snellere stap blijven aanhouden hebben maar we stapten even op de rem om een luisterend oor te zijn. Uiteindelijk bleek het familie te zijn van Jenny van André Schietgat, die altijd met zijn paraplu loopt , zegt Daniël.  Aan de rijksweg nemen we met een handdruk afscheid van Daniël. Wanneer we even verder door vrienden aangesproken worden  over mijn camino, verschijnt Daniël opnieuw ten tonele.

Na 3 uur bereiken we opnieuw de kubox. Het 4 km/u camino gemiddelde werd met een Ezel en enkele babbels beëindigt.

Tijd om familiaal thuis te eten en in de namiddag te genieten van een fietstochtje van 35 km met Koen en Tine, die ons pad kruisten in de namiddag.

Daarna nog in de tuin genieten van familie en van de zon en een drankje, meer moet dat niet zijn op een feestdag.

Buurman Michaël, die zijn 30ste verjaardag vierde,  trakteerde nog een pintje van zijn biergeit voor onze deur.

Ik hoop dat jullie allen ook een zalige hoogdag gekend hebben.

IA In amore

Al 12 km gewandeld, 35 km gefietst , nog onbepaald aantal kilometers te leven.

 

Advertenties

2 Reacties op “Het camino-gevoel

  1. Dag Geert

    Ik heb Kato er al vóór jouw camino over aangesproken.

    Indien je zin en tijd zou hebben om voor één of meerdere klassen van het zesde jaar van ’t Spes je ervaringen te delen, dan kunnen we afspreken wanneer dat zou kunnen.

    Ook is er eventueel een mogelijkheid bij de afscheidsviering van de 6de jaars in de St. Michielskerk op woensdag 28 juni om 19.15u.

    Je zegt het maar.

    Groeten

    Nico

    Liked by 1 persoon

  2. Geert ,

    Ook enorm genoten van de dagelijkse verhalen over uw CAMINO –tocht .

    Iedere morgen was dit het eerste werk . Prachtige en bewonder waardige prestatie. RESPECT

    Groeten

    Erik Claus & Kristiane Dhont

    Nota :

    Indien er een voorstelling gegeven wordt , willen we wel komen kijken ( we vragen aan mama Christine ons op de hoogte te houden)

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s