Stapdag 30 O Pedrouzo -> Santiago de Compostela 20 km

Gisterenavond nog een laatste maal met mijn Vlaamse tochtgenoot Griet gaan eten. We zullen elkaar missen denk ik. Totaal verschillend van type, maar we konden goed met elkaar praten over de Camino. Griet trekt net zoals Emmerick vanaf morgen nog door naar Finistere, aan de kust. het einde van de wereld. Daar verbrandt men dan zijn kleren of toch iets. Griet zal een zakdoek verbranden.  Ik pas voor dit.

Mona Lisa is niet in de albergue gekomen want ze is 16 km verder gelopen naar Monte de Gozo op 4 km van de kathedraal. Manuela had ze onderweg ontmoet en zag het niet zitten om vandaag vroeg op te staan om voor 12 u in Santiago te arriveren. Er is dan mis voor de pelgrims in de kathedraal. En aangezien ze morgen om 6u de vlucht naar Madrid moet nemen is dit haar enige kans. We kregen rond 18u bericht dat ze er was.

Al vroeg op, nu  omwille van de spanning denk ik. Om 5u45 beslis ik op te staan. Ik ben niet alleen Manuela is ook al in de keuken. Ook Griet verschijnt.  Ik vertrek als laatste van de 3 om 6u40 in het licht duister. Er hangt wat mystieke nevel. De eucalyptus bomen geuren. Al snel haal ik Griet in want ik vlieg, als ik zo doorwandel aan dit tempo moet ik Mieke nog uit haar hotel bellen. Gelukkig laat de nevel mij stoppen voor foto’s. 

Ook ontmoet ik opnieuw Marie-José en haar dochter Frederica uit Québec. De benen van de 20-jarige studente waren na 1 dag al pijnloos zoals ik voorspeld had. Ik neem weer voorsprong rond het vliegveld. Op een bepaald ogenblik draai ik me om en zie de zonnestralen zo mooi schitteren.

Ik kom in contact met een Columbiaanse Leraar Andres. Hij neemt van iedereen die hij tegenkomt een interview af. 

Intussen hou ik Mieke op de hoogte van mijn afstand tot de kathedraal.

Ik bereik Santiago.

Ik vertraag mijn pas. Ik geniet van elke stap. Nog even verkeerd lopen de laatste 300 m en ik ben aan de kathedraal. Alleen zoals ik wou. Dreams come true.

Ik stuur Mieke een bericht dat ik er ben. Mieke stond aan een andere plaats . 

Het weerzien is emotioneel.

Met een enorme trots en gelukzalig gevoel zie ik andere pelgrims aankomen. We knuffelen elkaar.

Daarna genieten van de toeristische stad, het wordt aanpassen. De mis om 12u halen we niet, dit is voor morgen. In de namiddag haal ik mijn certificaat op na een hapje eten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s