Stapdag 28 Palas de Rei – Ribadiso 28 km

Na een goeie nacht in de aparte slaapruimte die kon afgesloten worden met een gordijn, een aparte kast, led verlichting. De albergue is gebaseerd op een Japans principe is te lezen uit een krantenartikel aan de muur. Ik had nog brood over en confituur en na het maken van mijn rugzak ga ik naar de keuken. Ook aanwezig zijn de Brazilianen William en Miguel, we wensen elkaar een Buen Camino en zij vertrekken. Wanneer ik de tafel en de keuken op geruimd heb, is ook Mona-Lisa klaar om te vertrekken. We gaan samen op pad en al gauw komen we de leutige Maleisische companie van 3 koppels. Gisteren waren ze ook al in het restaurant waar ik met Manuela en Mona-lisa gaan eten was. Het was Manuela die aan Mona-Lisa de albergue had voorgesteld en gisterenavond had ik mezelf voorgenomen geen risico meer te nemen en goeie albergues te kiezen via booking.com en deze te reserveren. Vanavond Albergue Milpes in Ribadiso en morgen al een albergue O Triskel in O Pedrouzo. Zo geen haast en zorgen voor een bed meer de laatste stapdagen. 

Ik op pad met de Braziliaanse Mona Lisa, die ook zaterdag in Santiago de Compestellla zal aankomen. Ze is een Braziliaase zon die geen last meer te hebben va haar kleine blaren en haar knieen doen vandaag minder pijn. We komen goed overeen en hebben gelijkaardige interesses, ze is even oud als Mieke. Samen met haar man gaat ze fietsen met een racefiets. Haar man deed vorig jaar 12.000 km, ik 4.000 km fietsen. Ik krijg een bericht van Griet dat zij achterop zit tussen de Amerikaanse toeristen. De weg is niet zo mooi meer met hetgeen ik al de voorbije weken gezien heb, dus veel foto’s in het grijze en bewolkte landschap worden er niet genomen.
Mona-Lisa wil weer werken nu haar kinderen de deur uit te zijn. Haar man werkt in de automobiel sector en zal in september de camino doen. Ze zal hem aanraden in sjpdp te starten met de verhalen die ze van mij en de andere Brazilianen gehoord heeft. We stoppen voor een koffie en een Spaans wentelteefje Tarrajanes, denk ik, gelezen te hebben, ook de Malesiers zijn er en lachen voortdured. Opgewarmd, hoewel ik al heel de tijd in t-shirt rondloop, de Malesiers verklaren me gek. Eens op pad geraken we ook tussen de toeristen. Aan een kerkje staat een rij tot buiten om een stempel te bemachtigen, we gaan binnen en ik steek een grote kaars aan. Het wordt rustiger en het wordt even stil. Mona Lisa knielt voor een beeld van Maria en bidt wat. Ze bidt voor een ziek familielid. Het begint wat te regenen. ik doe mijn jas aan en cover aan.

Mona Lisa had gehoord dat je in Melida octopus moet eten en rubeiro wijn drinken. Rubeiro is in het Portugees ‘beek’ en aangezien haar achternaam Rubeiro is en ik vanhaverbeke beslissen we deze te drinken. We weten​ niet of het wit of rood is. Als het wit is hopen we dat het geen echt beekwater is. 
Intussen is de Braziliaan Miguel bij ons gekomen, hij is student ingenieur computerwetenschappen. Ik vertel hem over mijn eerste computers, een computer zonder harddisk maar met 2 floppydisk, prijs 70.000 bfr of 1750 euro. We beslissen een restaurant binnen te gaan. De zon is verschenen en plaatsen ons in de tuin. Zijn vriend William contacteert hem en hij komt ook af. Mona-Lisa en ik nemen een toast octopus en een bord octupus, bestellen een rubeiro wijn. Het is toch witte wijn, San Andre maar ik zou die beek in tegenstelling met de heulebeek wel uitdrinken. We babbelen gezellig, ook de Maleisische Companie arriveert daar, het is er gezellig en de tijd vliegt. Het blijkt dat we in Granon bij de bezinning daar in de dusitere kerk elkaar al een knuffel gegeven hebben maar daar was het duister en we doen het opnieuw. William vraagt wat ik van de verschillende albergues vindt, parochiaal, private en municipal. De sfeer is telkens anders en opnieuw komt het toerisme die de sfeer van de Camino Frances verziekt aan bod, maar we laten het niet aan ons hart komen en genieten van de wijn. Er wordt over mijn blog vertelt en de Italiaanse dame die er bij komt zitten vraagt of ik er geld mee verdien

In Brazilië is er blijkbaar iemand die met zijn blog over de Camino kan leven. Een ideetje misschien.
Ik vertrek om 13 u, ze schuilen voor de regen maar ik vertrek alleen, de pauze was leuk en laat de Brazilianen achter.
Ik spring nog even een kerkje binnen en brand 3 kaarsjes voor mensen die me nauw aan het hart liggen en gevraagd hebben af en toe een kaarsje te branden. Ik voel me gelukkig.
In de namiddag verlaat ik de stad via een stijgend pad en kom ik alleen in het bos. Het doet deugd. Even nog genieten van de natuur. Ik stap flink door op en af. Griet stuurt een bericht, ze is Melida ontvlucht en vraagt of ik in mijn albergue nog een bed kan reserveren.



Ik ben bijna alleen op pad tot ik voorbij een Duits cafe passeer, een meute duitsers komt van dit terras en luiddruchtig doen ze al de volgels verschrikken zodat ik ook geen foto’s van vogels kan nemen. Ik zet de turbo nog eens aan en ben dan alleen op pad. Jas aan , jas uit. regen, zon. Tot ik mijn eindbestemming bereik, maak ik kennis met een Ier Frank, oh mijn tweede voornaam is Frank zeg ik, die een zelfde tempo heeft. Hij deed zo net de camino primitivo en komt nu samen. Hij verkiest de primitivo boven de Norte omdat het meer op gras lopen is. Hij gaat verder en we wensen elkaar met een handdruk een buen camino, we kennen elkaar geen 5 minuten. 

Ik ben er om 15u30 na 28 km , 2 km meer dan aangeduid. 
ik reserveer een bed voor Griet en verwittig haar. Ik douche me,  doe de was , want de zon en de wind zullen alles snel drogen.

Daarna zet ik mij met een biertje op het terras, wachtend op mijn vrouwen. Manuela is er al voor mij en rond 17u verschijnt Mona Lisa op haar sandalen ipv op haar asics runningshoenen, een blaar op haar kleine teen deed haar omwisselen. Griet komt een halfuur later terwijl ik met Mieke aan het whatsappen ben. Ook zij heeft een blaar op gelopen op haar 35 km lange tocht.

Om 18u eet ik met deze drie vrouwen, onze Albergue voor morgen ligt al vast voor Manuela en ik, Mona – Lisa zal dit ook doen. 

Het zal dus kunnen zijn dat we zaterdag samen aankomen in Santiago

Al 733 km , in werkelijkheid wel 20 km meer

Nog 42 km

IA In Amore 

Foto’s volgen later of via facebook

Advertenties

Een Reactie op “Stapdag 28 Palas de Rei – Ribadiso 28 km

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s