Hoe voel ik me ?

Een vraag die ik me zelf  stel na een 280 km en nog 500 km voor de boeg. 

Fantastisch 😁

Langs alle kanten krijg ik reacties of ik momenteel me zelf niet aan het voorbij lopen ben. De druk van een blog met duizenden volgers op een reis waar je tot jezelf moet komen, kan dit?

Ja, is mijn antwoord. Enkele berichten zijn inderdaad geschreven midden in de nacht wanneer er 5-tal snurkers zelfs de beste oordopjes verslaan. Je kan dan maar beter iets anders doen dan piekeren over hoe je in slaap kan geraken. Velen van jullie checken bij het opstaan eerst mijn blog voor jullie de krant lezen. Het is ook voor jullie een verslaving geworden.

Dit bericht werd om 5u geschreven nadat ik gisteren om 21.45u ben gaan slapen. 7 u aan 1 stuk slapen in een Albergue is een luxe. Ook vandaag geen snurkers bij deze 10 pelgrims.

Volledig uitgeslapen, hou ik me met mijn smartphone in mijn slaapzak bezig. Ik hoef vandaag niet vroeg op te staan. Slechts 15 km naar Burgos waar ik een hotelkamer geboekt heb in het centrum. Om 13u30 kan ik daar inchecken en de stad in de namiddag bezoeken.

Hoe voel ik me?

Fysiek 

Volledig in orde, na een dagelijkse tocht van 25 km voel je op de laatste helling wel dat de Panache er een beetje uit is, maar na douche en een kleine siësta kan je ’s avonds alweer op pad. Blaren, een hekel voor wie de camino loopt, heb ik (voorlopig) niet. Waarom weet ik zelf niet. 

Mijn bergschoenen met mijn speciale zolen zijn waterdicht, is eergisteren gebleken, bij vele andere pelgrims niet. Ik heb zeer goede kousen, na eerst 2 andere soorten getest te hebben en mijn voeten te veel opwarmen en ze volledig in uitslag kwamen, nu niets. Ik tape mijn voeten in op de gevoeligste plaatsen. Bij stopplaatsen doe ik mijn schoenen en kousen af om ze te verluchten. En voor de rest heb ik boerenchance zeker. Gelukkig heeft de spellingscontrole de b niet gewijzigd naar h.

Mentaal

Door het al 10 dagen goede weer, op een regendagje na en eergisteren ons orkaantje waar ik van genoot, is de moraal zeer goed. Op die kleine offday na vorige week. Je trekt je ook wel op aan elkaar. De Boliviaanse Scarlet wilde zondag na die wind en regen stoppen, ‘What I am doing here in that hell?’ Wat slaap, eten en goede gesprekken kan iemand weer op pad zetten. Sigi wou opgeven gisteren, maar zette door. Hij kreeg pijnstillers van mij. Bij ons afscheid zei hij mij: ‘Als ik Santiago haal, dan is het door jou’ en gaf mij een stevige knuffel. Ik kende hem 15 minuten. Dat geeft je vleugels en ik hoop dat ik als ik ook op zo een punt sta er iemand naast mij zal staan die me meeneemt. Ik weet dat ik op jullie steun kan rekenen. 

De Canadese Jeanette zei me: ‘zend alle wereldleiders, Trump op kop, op Camino, laat ze samen op een matje in een albergue slapen en de wereld zal er anders uitzien.’ Ik kan het beamen.

Mis ik thuis?

Voorlopig niet te veel, omdat-we dagelijks verschillende keren een sms sturen.

Wanneer het kan videochatten we en mijn schoonouders waren hierbij een paar keer aanwezig, wanneer ze opmerkten dat dit telkens op een terras met een biertje in de hand was. Meestal is er enkel wifi in bars.

Ik zou dit ook wel willen beleven met Mieke en Ella en Kato. Natuurlijk ervaar je nooit meer dezelfde gevoelens als de eerste keer. Onderweg zie je velen die al jaren de Camino doen, elk jaar een week of 10 dagen, want die vraag komt ook steeds terug, doe je de hele trip tot Santiago? Waw!

Ik leef me hieruit in de natuur, die landschappen, die vogels. Ik besef wel dat ik velen onder jullie jaloers maak met mijn prachtige foto’s. Ik bof nooit veel met mezelf, maar ik weet dat ik met een camera, ook al is geen reflex camera, het moment kan vastleggen op mijn​ eigen manier​ en dat jullie dit ook prachtig vinden. Zelfs al kleurenblinde zie ik hier de kleuren. Ik ben God dankbaar dat ik hier nu mag rondlopen. 

God komt ter sprake. Meer dan ooit komt het Godsgevoel hier naar boven. Al die toevalligheden die ik mee maak, die alle andere pelgrims meemaken, doet denken. Maar dit is enkel mogelijk als je er zelf voor open staat. Vouw je handen open en zeg, God laat maar komen.

Ik ben gelukkig.

Advertenties

3 Reacties op “Hoe voel ik me ?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s