Stapdag 09 Azofra – Granon 22 km

Deze nacht om 3 u klaar wakker, naar de badkamer met bad wc en lavabo en bidet. Te delen door 3 kamers van de eerste verdieping in dit pension, dat van de eigenaar was van de bar. Ik besluit eerst mijn blog te schrijven, anderhalf uur later ga ik weer slapen. Om zeven uur sta ik op, maar alles gaat zeer langzaam, ik heb tijd en geen internet en ga me wassen, ik verpak alle kleren opnieuw in setjes, mijn was voor vanavond, gisteren geen tijd gehad. In een zak. Ik voel niets aan mijn benen, geen last van blaren, wonderbaarlijk want in België had ik daar toch telkens last van.

Ik zie uit mijn raam een bakkerij winkeltje en ga voor ik ontbijt neem in de bar, brood en ham en fruit kopen, hij zegt dat er veel schade is in de wijngaarden, maar ik heb hier nog niets gezien.

In de bar is er wifi, maar het duurt een eeuwigheid voor er foto’s opgeladen kunnen worden. Na ontbijt in de bar zie ik nog Stan die ook aan de flessen wijn gezeten heeft gisteren. Ik vertrek en bemerk direct dat er een massa pelgrimmers op pad zijn, die dus in de vorige stad Najera al een uur vroeger vertrokken zijn, ik zit dus in de file tot zij in San diago zullen stoppen. Ik neem foto’s van de velden en de vogels en de mensen, het is fris en de zon is nog altijd van de partij. Ik ga goed vooruit, maar door foto’s te nemen, steek ik telkens de zelfde mensen weer voorbij. Na 2 uur goed doorstappen, bereik ik eerst een golfterrein, dan een dode nieuwe wijk vol met blokken en huizen met te koop borden. De Spaanse crisis is hier duidelijk te zien. Ik besluit de weg te verlaten om in het oude dorpje rustig te gaan. Het is opnieuw en Sint Andreas kerkje, maar nu is de poort potdicht. De zegswijze dat de tijd hier heeft stilgestaan mag je letterlijk nemen, want de klok blijft op 10u15 staan. Het tijdstip dat ik hier ongeveer toekwam, ik maak mijn sandwiches naar met lekkere verse Seranno ham en kaas. Even Schoenen en kousen uitdoen om de voeten te verfrissen, intussen komen enkele luidruchtige pelgrims voorbij op weg naar een verder gelegen café. Het zijn verdorie de luidruchtige Spanjaarden van in los Arcos die om 6 uur het licht aanstaken.


Even zwaaien naar de Koreaanse Kelly die nu alleen is en niet meer zingt. Het landschap kleurt alle soorten groen, dat denk ik toch als daltonist. De vrouw in een blauwe fietsregenjas spreekt me opeens aan, waarschijnlijk had ik door het nemen van foto’s haar al 10 maal opnieuw voorbij gewandeld. ‘Where are you from?’ is de gebruikelijke openingszin.

‘Belgium and you?’ is mijn standaard antwoord. New Zealand is ook voor mij het onverwachte antwoord. Shirley is een in Australië wonende sportieve dame die bij het fietsen dwars door New Zealand 3000 km dat ze al jaren gepland had, zich opeens bedenkt, halfweg stopt om de Camino te lopen, ze stuurt haar fiets op naar haar huis in Australië waar ze als verpleegster, relaxatie therapeute, yoga leerkracht werkte. Ik zeg dat mijn vrouw Mieke juist hetzelfde doet en vandaag naar Gent was op cursus. Wat amazing. Maar daarnaast werkt ze ook als truckchauffeur in de mijn van haar home town, maar dat lag haar minder. We praten over de Camino en de yoga en waarom Mieke mij de Camino laat wandelen. Dit komt door haar Yoga zegt Shirley, die niet getrouwd is en zoon van 28 die al veel geld verdiend heeft in de wijnbouw en opeens stopt om met de fiets de wereld oa Thailand te verkennen waar hij nu woont. Omdat ze aan het fietsen was in haar geboorte land en rechtstreeks naar Spanje is gevlogen heeft ze enkel fietskleding mee waaronder de fietsbeleid met zeemvel. Daarom dus die kledij. Ze heeft momenteel geen job, maar heeft eigendommen gekocht in Australië, ze zal wel zien want ze is ook nog een natural healer. Alles heeft wel een natuurlijke oorsprong. Je moet constant luisteren naar je lichaam. Als dat lichaam zegt stop, dan moet je stoppen het is zover zegt ze wanneer we het zonder te beseffen in Santo Domingo del Calzada, daar waar in de kathedraal 2 witte hanen zitten. In het in feest verkerende stadje neem ik met een in de Camino gebruikelijk knuffel van Shirley en ze zegt dat ik blij moet zijn met zo’n vrouw als Mieke. Wat ik ook ben. Even zwaaien naar Emmerik uit Rijsel en de 2 Franse dames, comment Cava Gėrard, en ik trek richting kathedraal waar ik mijn rugzak ik een locker kan steken om aan verminderingstarief 3 € als pelgrim deze prachtige kerk kan bezoeken, af en toe hoor ik de hanen kraaien wat een goed teken is voor mijn Camino. 
Na dit niet te missen bezoek, Griet kon die vroeger op de ochtend niet bezoeken omwille van misviering Ik kom op het plein waar een koppel reuzen aan het dansen zijn en waar mannen, vrouwen en kinderen een traditionele mensen toren make. De mannen van Oudenaarde zijn daar ook en zijn al verfrist, ze blijven daar. Ik trek verder richting Granon. De meeste blijven achter en ik ben alleen op weg, tijd voor wat foto’s van ooievaars, landschappen, vogels. Ik loop langs een grote baan maar had een albergue emeritage zien liggen buiten het dorp in een bos daarvoor moest ik wel een omweg van 2,5 km maken door wei en bos en de eigenlijke Camino verlaten. Kinderen. Nu pas voel je je alleen met de natuur. Zo’n momenten van rust heb je nodig want de Belgen zijn het er over eens constant vreemde talen spreken is vermoeiend. Ik kreeg een sms van Griet om naar Granon door te lopen en naar Albergue san Juan te komen. Dit is iets voor jou. Ik antwoord dat ik op weg ben naar een andere. In het bos, dat was vreemd om hier in een bos te lopen. Een smsje van Ella dat ze met Kato naar de spoed was gegaan omwille van een snee van een cuttermes. Genaaid met 2 draadjes, later kan ze vanavond naar een feestje. Ik kom aan aan de Albergue die in een soort alleenstaand klooster gelegen is. De 12 plaatsen zijn al volzet, gereserveerd. Meer en meer is het dus blijkbaar nodig om Albergues zelfs nu al in april te reserveren, wat is dit in Augustus dan. Even onthaasten naar de Camino en dan iedere dag een race om als eerste een bed te vinden. Ze belden naar iemand die mij een slaapplaats konden geven en zouden me met de wagen komen halen. Ik weigerde en loop het op 1 km verder gelegen dorp Granon binnen waar de Belgische Griet mij al in het gastenboek had ingeschreven. Nr. 20 was ik in deze Albergue naast de kerk, dikke muren, vriendelijk onthaal en een mat op een houten vloer mocht ik kiezen. Na een douche zag ik Griet en had blijkbaar de mat naast haar gekozen. Ook Stephen de Ier was hier en later zou Sten, die ze Rock noemen omwille van Steen, de groep van 36 vervolledigen. De zelfgemaakte rijstpap staat klaar. Geen wifi, hier praat men tegenwoordig elkaar. Alle talen en nationaliteiten door elkaar. Er is een dorpsfeest vanavond, ik rust wat en om 19u is er een mis, blijkbaar sta ik aan de verkeerde deur, maar daar is wifi van een bar en heb even contact met Mieke. In de kerk is er niemand, ik keer terug en hoor gezang, ik stap de kapel binnen en het breken van het brood is bezig. Na de communie is er pelgrimszegen. Sten zegt dat het hem toch wat deed na al die jaren eens een misviering meemaken. We gaan eten, 2 lange tafels. Een liedje om mee te starten en het eten wordt doorgegeven, ik weet niet wat het is, maar het is lekker, dessert rijstpap met kaneel. Ik krijg een tweede portie, en dan moet iedereen mee voor een bezinning. We komen terecht in het doksaal boven achteraan waar houten banken met theelichtjes zijn verlucht. Een kaars wordt door gegeven en iedereen moet in zijn eigen taal iets zeggen bij het ontvangen van de kaars. Ik zeg:

De Camino was mijn droom nu denk ik dat ik droom.


We eindigen met aan iedereen een knuffel te geven buen camino. Een zalig moment dat nog specialer wordt als de lichten op de barokke koor aan floepen. We kunnen rustig gaan slapen oordopjes in want er zijn hier veel  houten balken en ik vrees dat ze doorgezaagd worden.

Al 220 km   Nog 555 km

IA  In Amore

Sorry geen foto’s, moeilijker om op te laden wel op mijn Facebook pagina 🙂

Advertenties

Een Reactie op “Stapdag 09 Azofra – Granon 22 km

  1. Dag Geert,
    Mooie verhalen dat je schrijft en mag meemaken. Ben super blij dat je geen last hebt van lichamelijk mankementen. Geniet met volle teugen van deze beproeving. Dit is toch wel een schitterende prestatie verbonden in mijn sterk intens brevier gebed. Moge God zegenen en je bewaren.
    Alle goeds, Filiep, Darline en kids

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s