Stapdag 05 Punta la Reina   = > Estella 22 km

Slecht geslapen omdat ik nog moet leren pelgrim te worden. Toen iedereen in mijn slaapzaal, met 10 denk ik, al in zijn bed aan het slapen was, had ik mij met een kwak met het speciale glas op de terras gezet. Ik was namelijk niet moe. Om 22u kruip ik ook in slaapzak. Al vlug hoor ik het gesnurk, verdorie vergeten mijn oordopjes uit te halen. Haal ik ze nog uit, neen, want ik weet ze niet zitten. Ik zal wel slapen zeker. De albergue maakt eigenlijk deel uit van een café met Belgische bieren met terras. Het gaat er tot 2 u nogal luid aan toe. Ik probeer zonder de oordopjes de slaap te vatten, maar de boomzagerij begint aanhangers te vinden. Ik denk dat ze nu gans het stuk van de ring R8 van den hert tot aan de Kortrijksestraat hebben omgezaagd. Bermbeheer noemen ze dat. Om het kwartier hoor ik de klokken van een kerk. Ik denk dat ik ze 28 keer gehoord heb. Ronddraaien in mijn slaapzak is moeilijk en geluidsmakend. Wanneer ik rond 5u eindelijk de slaap kan vatten beginnen de eerste werkers van de boomzagerij zich op te maken om te vertrekken. Ik heb pas ontbijt om 8 u dus blijf ik nog wat liggen, denk ik, maar beslis toch om ook op te staan, want het verhaal van gisteren moest nog geschreven worden, rond 7u30 wanneer iedereen zijn rugzak in de gemeenschappelijke ruimte plaatst om deze naar de volgende albergue te voeren. Meer en meer georganiseerde camino’s met vervoer dwarsbomen de plannen van een simpele pelgrim die naar alle herbergen moet lopen om nog ergens een plaats te vinden om te slapen. Voor een ezel is een stal ook goed zéker. Ik was me en maak mijn rugzak klaar en ga naar het café waar ik alleen zit. De waardin vraagt van alles en ik antwoord op alles ‘si, per favor’.

Ik krijg een koffie, een fruitsapje en 1 toastje met confituur. Wat een verschil met gisteren. Gisteren 6 € nu 2 €. 

Mijn bed kostte me 10 €, gisteren in Pamplona 36 €, een superdeal maar ik heb toen wel goed geslapen. Om 8u30 verlaat ik over de beroemde brug uit de elfde eeuw. Het is bewolkt en het heeft al geregend. Ik voel me moe en down, ik besluit een eerste maal mijn oortjes uit te halen en mijn MP3 op te zetten. ‘Oh wonder’met ‘without you’, mentaal zit ik in een dipje. De euforie is door een slechte nacht omgedraaid. Het lied dat gespeeld wordt vanavond heeft er mee te maken. Het begint te regenen en ik moet de eerste maal mijn regenjas aantrekken en de overtrek voor mijn rugzak. 

Wat verder had het steil bergop. Het is lastig, fysiek geen probleem, maar mentaal weegt mijn rugzak 10 kilo zwaarder. Sms’jes naar en van het thuisfront. Ik kies er voor alles van Stef bos af te spelen.

  • Vrouwen lopen langzamer omdat ze dan langer mooier zijn – Stef Bos

Ik moet toegeven mijn ogen zijn natter dan de druppels op mijn rugzak. Ik kom aan de afsluiting van de snelweg waar het vol hangt met zelf gemaakte kruisen. Ik maak er ook een. De zon komt er weer door. 

En ik trek mijn regenjas uit. In plaats dat ik iedereen inhaal, wordt ik door iedereen ingehaald. In het mooie stadje Cirauqui valt mijn oog op een Franse oudere camionette, volgestouwd met Materiaal. Ik keer terug en zie een oudere man aan het stuur zitten, het raampje staat op en ik vraag in het frans of hij een pelgrim is met de wagen.

‘Non, non!’ ik volg mijn dochter en haar zoon en van la petite kan hij de naam niet herinneren. De kleinzoon Ewan is 13 jaar en samen met zijn moeder sophie en zijn vriendinnetje Eneka, doen ze de camino tot volgende​ werk dan is het terug school. Louis de gezette opa uit Saint-Quentain volgt hen met hun materiaal en hij slaapt niet in de Albergues maar in zijn auto, dat mag ook niet, hoewel zegt hij, de tijden zijn veranderd, als ik 20 jaar geleden de camino deed, ik heb 3 keer camino frances en 1 maal camino portuguese gedaan, dan moesten de fietsers wachten tot alle wandelaars er waren om te zien of ze een slaapplaats kregen en nu zetten ze met de bus af in de Albergue, c’est une commerce. Hij haalt zijn oude kaarten boven, hier, zegt hij, snee ik dat stukje af omdat het vlotter liep, je gelooft toch niet dat iedereen die slechte weggekes loopt. 

Hij is veel gaan wandelen in België, grote tochten en dan ging hij met zijn camionette daar naar toe, wandelen en daarna op cafe. Ik heb eens kriek van het vat gedronken, tot hij zelf een kriek was. De politie vond hem op de matras in zijn camionette te slapen, hij zei dat hij ziek was en zo wat ging liggen. ik geef hem mijn kaartje en nodig hem uit voor de volgende Koning Ezelwandeling volgend jaar. Ik neem afscheid en ben er door zo een gesprek weer wat door. In het dorpje zie ik een dame met 2 kinderen. Ik roep Ewan en hij antwoordt oui. Dat zijn ze.

 

Ik heb honger gekregen en in het bakkerij’tje koop ik wat eetwaar.

Ik kom er mentaal door en begin vlotter te stappen. Ik haal mensen in en neem foto’s. 

De Amerikaan Marc van California haalt me in, ik zeg: je hebt dezelfde rugzak, ja, zegt hij, jij stapt ook nogal vlug, dat zal door die rugzak zijn zeker.

Ik zeg hem dat ik een slechte dag heb, hij kijkt me lachend aan en komt bij vrienden. Ik stap weer gezwind verder.

In Villatuerta haal ik in het prachtig Romaans kerkje een stempel op, een oud vrouwtje is van wacht.

Bij het buitenkomen roep ik Joop want ik zie Joop en Norbert passeren. De Duitsers waarvan ik dacht dat ze verder dan Puenta la Reina gingen lopen, waren ook niet in form, te veel ajuinen gegeten. We lopen samen verder Estella binnen in de regen. 

Ik neem een andere weg op zoek naar een Albergue en kom in een Franciscanen klooster Albergue terecht.
Er is nog plaats en er is zelfs nog een individuele kamer vrij. Ik neem die, ik betaal en vertrek naar mijn kamer. Wie komt daar binnen, Louis de Fransman.

Ik leg me op mijn bed en val bijna in slaap, douchen en rusten, straks naar de mis en daarna gaan eten. Ik eet aan de tafel met Sophie, Ewan en Eneka die morgen al naar huis gaan. 

Louis slaapt buiten in zijn overkaarsen camionette.

Slaapwel!

Al 113 km – Nog 662 te gaan

IA in Amore

Advertenties

7 Reacties op “Stapdag 05 Punta la Reina   = > Estella 22 km

  1. Een “kwakske” gehad!
    Op tijd rusten, een foto’tje trekken, vele babbelen met andere mensen en zingen onder de baan, dat pept op 😉. Je doet het 🔝👏.

    Like

  2. Dag Geert, ik volg je verslag met veel belangstelling. In september wil ik van Burgos naar Compostella stappen. Een 200 km minder, maar ik ben ook 15 jaar ouder. Veel succes en een dipje, dat hoort er volgens mij bij.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s