Stapdag 03. Espinal – Pamplona  40 km –  074 -707

Vorige nacht waren we in de Albergue met 6 pelgrims, 2 duitsers, 2 russen, 1 belg, en 1 Spanjaard. Gisterenavond was ik vergeten mijn oordopjes uit te halen, we sliepen in een slaapzaal met 5 personen, 1 duitser had blijkbaar een eigen kamer op de 1 ste verdieping, zijn naam weet ik niet, laten we hem Heinz noemen. Goed ingeslapen, maar om 2 uur wakker gekomen van gesnurk, ik kon het niet lokaliseren maar ik denk dat het van Alex kwam. Deze Oekraiense Rus van Israel was aan zijn tweede camino bezig. De eerste maal was hij niet getraind en heeft hij zo afgezien dat hij zelfs de eerstemaal in Roncevalles niet meer herinnert. Het stuk tussen Burgos en Leon had hij met de bus gedaan omdat men gezegd had dat dit niet zo mooi was. Nu plant hij de volledige camino + finestere en van daaruit naar Porto, ze zijn nog even zoet.

Vanmorgen wou ik geen ontbijt in de albergue want dit was pas om 8 uur. Gisterenavond had ik in het lokale winkeltje enkele sandwiches met chocolade gekocht om deze morgen met een koffie uit de automaat te eten vooraf. Om 6u45 stond ik op, ging ik me wassen en plaatste ik mijn rugzak van de slaapzaal naar de gemeenschappelijke ruimte, om zeker niet te storen. Blijkbaar was het gelukt want Sebastian dacht dat ik al vertrokken was toen hij opstond. Intussen was bij mijn ontbijt de oudere spanjaard al vertrokken die geen woord Engels sprak maar constant in het Spaans aan het uitleggen was wat hij vandaag zou doen. Ik knikte goedkeurend hoewel ik er geen snars van verstond. Na mijn ontbijt maakte ik mijn rugzak klaar nam afscheid van de russen Alex en Alana. Zonnig weer maar fris op weg naar de camino, want de albergue lag wat van de camino af. Toen ik op de camino kwam waren de eerste pelgrims die van uit het 7 km verder gelegen Roncevalles kwamen al in Espinal. Een oudere vrouw met 2 jongere vrouwen vroeg in het Engels waar er een café voor breakfast was. Het was de moeder van de Australische Lize die ik de dag ervoor ontmoet had in Orisson samen met Lize en een zuster vermoed ik. ‘Ah your are that guy my daughter told’, ik wijs hen het cafe op 150 m aan en vervolg mijn weg. Ik was namelijk gehaast, de oudere spanjaard had namelijk zijn credentialboekje waar de stempels in komen vergeten in de Albergue. Zonder boekje met stempels geen compostella, later meer daarover. Ik moest dus een achtervolging inzetten om die spanjaard in te halen, Rosendo was zijn naam. Ik zag hem in het begin lopen maar omdat ik af en toe eens stopte om foto’s te nemen was hij uit het beeld verdwenen. Uiteindelijk kon ik hem na 4 km te pakken te krijgen en het heugelijke nieuws melden, hij was nog niet bewust dat hij zijn boekje kwijt was. 

Hij stopte in het eerste dorpje voor zijn ontbijt, ik liep verder. Mijn goede daad voor vandaag zat er weeral op. Even verder kwam ik Heinz tegen, daar vernam ik dat hij alleen geslapen had en dat het zijn 2e camino was, hij vertrok toen van Leon en hij plant volgend jaar naar Rome te gaan en naar de Himalaya. Ik heb nog geen volgende droom…

Wat later na anderhalfuur stopte ik ook even om te rusten en wat extra te eten. Ik was nog maar pas vertrokken, of Sebastian, de 38 jarige sportieve duitser haalde me al in nadat hij 3 kwartier later vertrokken was, blijkbaar hielden we hetzelfde tempo aan en we liepen samen verder. We praten in het Engels over alles, over geloof, over dat ons linkerbeen van alle twee 1 cm langer is, over mijn steunzolen, over zijn rugoperaties en dat als hij Yoga eerder had leren kennen hij waarschijnlijk geen operaties had moeten ondergaan. Over zijn rugzak van 3.5 kg. Hij heeft enkel 1 shirt, 1 broek mee. In Zubiri waar ik besluit te eten, trekt hij alleen verder, de camino is voor hem een fysieke uitdaging om later in Amerika een extreme tocht te doen.

Sebastian’ buen camino

Om 12 u na lunch en wat chatten met familie, in iedere bar is er wel wifi te vinden, ga ik verder, nog een 15 km tot Arre of 20 km naar pamplona waar Sebastian al een hotelkamer geboekt had omdat de albergues niet zo proper waren. Misschien doe ik dat ook.

Het wordt warmer en bij het uitgaan van Zubiri ontmoet ik een Amerikaan die werkt voor Cargil, hij was verschillende keren in Belgie geweest, Izegem (soubry). Ik versnel en ontmoet even verder Christian, een jongere duitser met wie ik in mijn beste Jean-Marie Pfaff duits een geprek opzet. Hij loopt vandaag de roncevalles-larrasoana etape 27 km, hij twijfelt nog of hij verder met mij een stukje te lopen maar bedankt me voor het meelopen en we nemen afscheid, buen camino Christian.

ik heb al 20 km in de benen’  Van Larrasoana is het nog 17 km naar Pamplona, het is 1 uur. Ik twijfel, ga ik door naar pamplona of ga ik voor Arre, mijn geplande stop nog 11. Ik ga verder, maar omdat de meerderheid van de pelgrims slaapplaatsen zochten in Larrasoana was ik opeens alleen op pad. Eindelijk wat rust, want ook constant praten in een andere taal Engels of Duits is vermoeiend. Ik geniet van de natuur, de fluitende vogels, de vlinders, ik had zo graag de Koningspages op pixels vastgelegd maar zij zijn nog in Lente stadium en ze fladderen nog te veel rond zodat je ze niet kan fotograferen. Bij dit tafereel had ik mijn pet even afgedaan maar was ik dat vergeten, enkele honderd meter verder toen de zon op mijn hoofd begon te branden, begon ik opeens te beseffen dat ik mijn pet vergeten was, terugkeren was dus de oplossing, Aangezien er geen andere pelgrims achterkwamen, lag ze nog aangeroerd. In Irotz besloot ik toch naar Pamplona verder te trekken. Mijn benen waren goed, ik voelde nergens pijn aan mijn voeten. Als de Kuurnse Hallebedevaarders 80 km naar Halle kunnen gaan op sinksenzaterdag, waarom zou ik dan geen 40 km naar pamplona kunnen gaan, weliswaar met een rugzak van 15 kg. 

In Zabaldika bij een van de vele picknick plaatsen langs de riviertjes die hier lopen volg ik mijn Camino app in plaats van de camino historica die in de hoogte klimt, ik heb een mooi vlak pad langs de rivier die voorzien is van gele pijlen. Al vlug blijkt dat ik op die manier nooit Arre kan bereiken, de gele pijlen verdwijnen en ik doe beroep op mijn kaart- en gps kennis om op de snelste manier het Officiele caminopad terug te vinden. Ik zit al in de voorstad Burlada wanneer ik weer goed zit. Ik bereik Pamplona via de fietsroute en de Portal de Francia. Op zoek naar een hotel want de albergue Cathedral is volzet om 17 u. 140 bedden in 2 slaapzalen. Ik begin me te bedenken dat ik na zo’n tocht van 40 km mij een goeie nachtrust mag schenken, ik heb namelijk budget over van vrijdagavond, aan de info is er wifi en besluit via booking.com een hotel te boeken, nog enkele kamers over met een superdeal, ik boek en ga naar het hotel, ik douch me en rust.

40 km op de teller vandaag

Ik zal mijn tellers morgen eens bekijken want nu val ik in slaap.

al 6+28+40 = 74 km ipv 68 km

nog 707 km
IA in Amore

Advertenties

2 Reacties op “Stapdag 03. Espinal – Pamplona  40 km –  074 -707

  1. Geert, is dat een baardje dat begint te groeien of is dat de haargroei van 1 dag ?? 🙂
    Proficiat met de 40 km…wat een prestatie !!
    Groetjes, Geert

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s